sobota, 6 września 2014

Rozdział 4



     Otworzyłam oczy i spojrzałam się w obie strony, nikt już nie spał. Wstałam do pozycji siedzącej i pierwsze co zobaczyłam to Susanne w mojej sukience która jej do ziemi.
-Ładnie w niej wyglądasz. -dziewczyka podskoczyła z przestraszenia i zdjęła sukienkę. -Ale....
-Przepraszam. -spojrzałam się na nią zdzwiwiona.
-Susanne jak chcesz sukienkę to załóż... -uśmiechnęłam się i wstałam. Christhoper szukał czegoś w piasku a Jamie stał w wodzie z kijem...? Weszłam po cichu tak aby blondyn mnie nie usłyszał do wody tak że stałam za nim.
-Co robisz? - chłopak tak samo jak siostra podskoczył i się odwrócił.
-To co widać. -odpowiedział.
-Mmm, ktoś wstał lewą nogą. - mówiąc szłam w stronę wody.


8  MIESIĘCY PÓŹNIEJ

 Siedziałam i śpiewałam bliźniakom do snu. Gdy zasnęły blondyn szepnął:
-Chodź na sekundę. -przytaknęłam i wstałam oraz poszłam za chłopakiem, zaprowadził mnie na drugą stronę plaży. Tam leżała kobieta... Wyglądała na nieżywą...
-Ona nie żyje..? -spytałam, chłopak przytaknął. Zaczęłam płakać, chodź jej nie znałam ani nic... Widok trupa jest okropny... Blondyn wtedy mnie przytulił.
-Wczoraj robiąc obchód zobaczyłem jak pływa na morzu... Wyciągnęłem ją... -stałam wtulona w chłopaka.
-Czemu mi nie powiedziałeś wczoraj?.. Czemu ją wyciągnęłeś?
-Zasługuje na normalny pogrzeb czyż nie? Po za tym.. Wiem że to złe... Moglibyśmy zabrać jej rzeczy... Abyście z Susanne mogły czasami.... - odeszłam kilka kroków od chłopaka.
-Czy ty oszalałeś?! Mam nosić ubrania po trupie?! - krzyknęłam rozzłoszczona.
-Nie nie oszalałem, i tak. Demi kur*a zrozum, za kilka lat Susanne nie będzie miała w czym chodzić... -przerwałam w tym momencie chłopakowi.
-Za kilka lat to my będziemy we własnym domu spać na wygodnym materacu. - Jamie zaczął się śmiać.
-Minęło tyle miesięcy powiedz mi.. Czemu nadal tutaj tkwimy? -walnęłam z "liścia" chłopaka w policzek. Pokiwałam przecząco głową i z zaciśniętymi pięściami odwróciłam się i poszłam w me ulubione miejsce, był to kamień stojący kilka metrów od wyspy w wodzie. Często tam siedziałam mając nadzieje że zobaczę w tej chwili pomoc.. Weszłam do wody... Poczułam okropny ból... A wokół mnie mnóstwo krwi... Zaczęło mi się kręcić w głowie.... Wszystko stawało się rozmazane...


*JAMIE*

Wszedłem do naszego domku* oczekując że Demi  jest w nim, lecz jej nie było. Co ona sobie wyobraża? Że będę jej wmawiać same kłamstwa? Położyłem rzeczy trupa i za zaciśniętymi pięściami poszedłem jej poszukać, pomyślałem o skale na której uwielbiała siadać dlatego tam postanowiłem pójść. Z daleka nie widziałem jej na skale, dlatego chciałem się wycofać... Lecz w tym momencie, przyjrzałem się mocniej i zobaczyłem czerwoną na brzegu wodę... Pobiegłem do tego miejsca, na brzegu wody leżała Demetria, gdy ją podniosłem z jej stopy leciała krew. Jak najszybciej pobiegłem do domu, położyłem ją na naszym "łóżku" stworzonym z mnóstwa liści. Zdjąłem z siebie koszule i mocno owinąłem ją w okół jej stopy, aby zatamować chodź trochę krwawienie. Niestety zapomniałem o rodzeństwie i obudziłem je tym. Susanne zaczęła krzyczeć widząc przemoczoną i we krwi Demi...

poniedziałek, 1 września 2014

Rozdział 3


 *PS. BRAK WSTAWIONYCH W NIEKTÓRYCH MIEJSCACH PRZECINKI (LENISTWO)

        Szłam za Jamie'm razem z bliźniakami...
-Gdzie idziesz braciszku? -mówiła w kółko Susanne. Od calego zdarzenia Christopher w ogóle się nie odzywał.. Postanowiłam z złotowłosym porozmawiać. Oddaliłam się z chłopcem od innych.
-Co się stało Chris? - chłopiec poruszył ramionami jak by nie wiedział. -Chris wiem że jest Ci trudno.. Nam też jest, ale znajdą nas... Jeśli Ci o to chodzi... -uśmiechnęłam się on natomiast szedł ze smutną miną.
-Wolałbym aby nas nie znaleźli... -spojrzałam się na niego zaniepokojona. -I tak rodzice nas nie lubią. - widać że cudownego dzieciństwa bliźniaki nie mają..
-Oczywiście że was nie lubią.. Bo kochają -uśmiechnęłam się lecz chłopiec patrzył się obojętnie na mnie.
-Patrzcie! -krzyknął Jamie podbiegając do małego wodospadu. Z dłoni ułożył łódeczkę i "wziął" wodę. Zamiast sam się napić powoli podszedł najpierw do Susanne aby się napiła następnie ponowił tą czynność i dał się napić bratu, i znowu zrobił to samo i szedł w moją stronę.
-Nie dzięki.... -powiedziałam podchodząc do wody niestety... Źle ustanęłam i wpadłam do wody. Zaczęłam się śmiać, napiłam się wody i ponownie mokra wyszłam z wody.
-Wszystko ok? -powiedział blondyn, przytaknęłam rozbawiona.

KILKA GODZIN PÓŹNIEJ ZWIEDZANIA WYSPY

   Bliźniaki były zmęczone i przecierały oczka, postanowiliśmy z Jamie'm spróbować przynajmiej zrobić szałas. Wróciliśmy się na plażę gdzie jest nasz ponton.
-Dobra. Susanne, Chris proszę czekajcie tu i nigdzie nie chodźcie. Jak coś to wołajcie będziemy blisko. - uśmiechnęłam się i oboje przytaknęli, Susanne zaczepiała brata próbując go rozweselić on natomiast nie odzywał się do niej i patrzył się w ocean.
-Idziemy? -spytał blondyn, przytaknęłam. Jamie miał zrywać patyki oraz zbierać, a ja zrywać liście. Po około 25 minutach postanowiliśmy wrócić. Dzieci spały przytulone do siebie na piasku. Zaśmialiśmy i postanowiliśmy spróbować coś zrobić. Położyłam kilka dużych liści palmowych tak aby nie spać na piasku. Wbiliśmy 4 najgrubsze patyki w piasek w każdym kącie. Jako dach położyliśmy chwilowo końcówki liści palmowych. (zdjęcie jest tak abyście sobie wyobrazili lepiej szałas) związaliśmy wszystko znalezionymi po drodze korzeniami i tego typu podobnymi rzeczmi*. Wzięłam na ręce Susanne a Jamie Christophera i położyliśmy ich obok siebie na liściach. Szukałam suwaka z  tułu sukienki aby ją zdjąć gdy blondyn powiedział:
-Co ty robisz? - zaśmiałam się.
-Zdejmuję sukienkę bo chce iść spać? -chłopak wyglądał na zażenowanego. Westchnęłam i zostawiłam suwak w spokoju, położyłam się obok bliźniaków i spojrzałam się na Jamie'a który zdejmował koszulę. Wstałam i podeszłam do niego. -Ty tak serio?! Ty się rozbierzesz aby Ci było wygodnie... -chłopak włożył koszulę do moich rąk.
-Załóż. -powiedział zdejmując buty. Niestety ja musiałam chodzić boso... Zdjęłam sukienkę, odwróciłam się tyłem oraz zdjęłam stanik i założyłam koszulę chłopaka. Sukienkę podłożyłam obok naszego chwilowego miejsca i położyłam się spać.