-A przed wami... Demetria Devonne Lovato! Powitajmy ją oklaskami! -powiedział mężczyzna o dość niskim wzroście. Zawiązałam baletkę i na "paluszkach" wbiegłam na scenę, uśmiechnęłam się i czekałam na muzykę. Kiedy muzyka została włączona zaczęłam tańczyć. Każdy ruch robiłam perfekcyjnie gdy niestety... Mój występ został przerwany przez falę która "uniosła" statek i się przewróciłam.-Cholera.. -powiedziałam patrząc na widownie. Nie było tam dużo ludzi, lecz na tyle że czułam wstyd. Ja perfekcyjna primabalerina wywróciła się na jakimś statku. Spojrzałam się na każdego po kolei moją uwagę zwróciła mała dziewczynka o długich złotych włosach która cieszyła się i klaskała, nie zwracając uwagi na mój wypadek. Uśmiechnęłam się do dziewczynki i nie czekając na pomoc służących wstałam i kulejąc trochę podeszłam do złotowłosej.
-Jak masz na imię? -uśmiechnęłam się do dziewczynki która była zachwycona że do niej podeszłam.
-Su....Su.... -jąkała się próbując dokończyć słowo. -Susanne!- dokończyła uśmiechając się.
-Miło Cię poznać Susanne. -odwzajemniłam uśmiech, dziewczynka odwróciła się do tyłu i podbiegła do dość przystojnego chłopaka. Chłopak po chwili się w moją stronę spojrzał i uśmiechnął się. Poczułam jak ktoś mnie szturcha.
-Demetrio mówiłem Ci że to zły pomysł teraz występować! -krzyknął na mnie mój chłopak... Joe.
-No zobacz jaki pech wystąpiłam. -uśmiechnęłam się bezczelnie i zabrałam od niego wodę którą trzymał w ręce. Nie kochałam go, byłam z nim dlatego że jest moim menagerem i to za niewielką sumę. Tak wiem jestem okropna ale cóż. Poszłam do swego pokoju pijąc wodę aby się przebrać. Chociaż powinnam się tym przejmować po chwili zawsze zapominam.... Ubrałam się i ułożyłam włosy oraz włożyłam mój strój do szafki po to aby go nie szukać jutro. Ktoś zaczął pukać a więc podeszłam do drzwi i otworzyłam.
-Panno Lovato przepraszamy że... -uśmiechnęłam się do właściciela statku, uwielbiałam się uśmiechać.
-Oj tam, jutro spróbuje utrzymać równowagę. -mówiąc wyszłam z pokoju i zamknęłam go, przez całą drogę właściciel statku mnie przepraszał jak by to była jaka kolwiek tragedia. Gdy wyszłam z "hotelu" zobaczyłam tą małą dziewczynkę stojącą przy barierce patrzącą na morze i podeszłam do niej. Złotowłosa była tak bardzo zaciekawiona morzem że nie zwróciła na mnie uwagi, dotknęłam jej ramienia a ona szybko się odwróciła i uśmiechnęła się.
-To pani... -powiedziała seplemiąc, rozmawiałam z dziewczynką o byciu baletnicą gdy przybiegł prawdopodobnie jej brat (sądząc o ogromnym podobieństwie) z tym samym blondynkiem który wcześniej się do mnie uśmiechał. -Chris patrz. -pokazała na mnie palcem -To ta pani! -chłopiec podszedł do mnie i spytał się:
-Czemu nie jesteś chuda tak samo jak baletnice? -blondyn z Susanną chcieli go upomnieć lecz ja się uśmiechnęłam i ukucnęłam tak aby być jego wzrostu.-Ponieważ... Ja uwielbiam słodycze a one nie. -wszyscy natomiast się zaczęli śmiać.
-Przepraszam za brata jest jeszcze mały... - po tym zdaniu zrozumiałam że jest ich starszym bratem. Pokazałam ręką że to nic. -Jestem Jamie a to jest Christopher, Susanne pewnie już znasz. -przytaknęłam. Było tak głośno że aby coś powiedzieć musiałam krzyczeć. Rozmawialiśmy bardzo długo gdy....
CZYTASZ=KOMENTUJESZ!
Kobieto! Jeśli nie dokończysz tego bloga to będzie z tobą źle, zrozumiano!? :P Rozdział jest cuuuudowny! Czekam na next <3 mam nadzieję, że niedługo wstawisz :))
OdpowiedzUsuńCzekam na next *.* Cudownie się zapowiada *.*
OdpowiedzUsuń